هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر درد فراق، اشتیاق به وصال معشوق، و طلب رحمت و کمک از یار است. شاعر با استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های زیبا، حالات عاشقانه و روحانی خود را توصیف می‌کند و از معشوق می‌خواهد که به او توجه کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۱۱۲۲ - حاجتی هست مرا با تو اگر عذر نیاری

حاجتی هست مرا با تو اگر عذر نیاری
ای صبا خاک در یار بیاری تو زیاری ۱

تا کی آن لعل شکربار بکام دل اغیار
نمکم چند بداغ دل خسته بگذاری ۲

تشنه بادیه را حالت سیرآب چه داند
رحم افتاده بفتراک کن ای آنکه سواری ۳

نافه ات چیست گر ای چهره تو خود ماه منیری
جا بماهت زچه ای زلف اگر مشک تتاری ۴

دوری از چشم تر من چه کنی ای گل باغم
تو گلی عار مکن رشحه باران بهاری ۵

رحم بر حالت بیمار دلان ای لب نوشین
چون زعناب علاج دل سودا زده داری ۶

وه که در حلقه چوگان بتان راه نیابی
تا که چون گوی سری را بارادت نسپاری ۷

نبود جز بدر دیر مغان راه بجائی
شاید ار دامن مقصود در این ره بکف آری ۸

دوزخم بی تو بهشت است و گلم بی تو بود خار
نیست چون روز فراقم بدوران شب تاری ۹

طعمه طوطی مدح علی آن مظهر حق است
ازنی کلک تو آشفته شکر هر چه بباری ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۲۱ - صبح عید است شبی کز در من بازآئی
گوهر بعدی:شماره ۱۱۲۳ - ای دفتر نکوئی تو نقش دلپذیری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.