هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به مفاهیمی مانند عشق، نیاز، طلب، و رقابت در عشق میپردازد. شاعر از عشق به عنوان راهی بیبدیل سخن میگوید و تأکید میکند که تنها از این راه میتوان به حقیقت رسید. همچنین، به موضوعاتی مانند فداکاری در عشق، حسادت، و اهمیت حفظ حریم شخصی اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات به حسادت و رقابت در عشق نیازمند سطحی از بلوغ فکری است.
شماره ۱۱۶۳ - در دکان گشود حلوائی
در دکان گشود حلوائی
در دیگر مگس چه پیمائی ۱
جز بسر راه عشق نتوان رفت
پای اندر طلب چه فرسائی ۲
به نیازندا جن بکف عشاق
وقت شد تا زناز بازآئی ۳
حشم لیلیش بود بدرون
نیست مجنون عشق صحرائی ۴
یکجهان دل بآن دو زلف دوتا
همه آشفته اند و سودائی ۵
پیش آن قد معتدل در باغ
سرو را نیست لاف رعنائی ۶
همه جا او بجلوه ما بطلب
ما و یاریم هر دو هر جائی ۷
گر بتاراج رفت خانه چه باک
هر که را دلبریست یغمائی ۸
در نهان با رقیب مهر مورز
تا مگر قدر خود بیفزائی ۹
از حریف دغل نپرهیزی
تا که دامان خود بیالائی ۱۰
همه مصر طالب یوسف
جز زلیخا که داشت دارائی ۱۱
لاجرم بوی میدرد پرده
در نهان می اگر به پیمائی ۱۲
جان آشفته سوختی از رشک
هان حذر کن زتیغ مولائی ۱۳
زآنکه حیدر یکی و حق احد است
بستا دوست را بیکتائی ۱۴
در دیگر مگس چه پیمائی ۱
جز بسر راه عشق نتوان رفت
پای اندر طلب چه فرسائی ۲
به نیازندا جن بکف عشاق
وقت شد تا زناز بازآئی ۳
حشم لیلیش بود بدرون
نیست مجنون عشق صحرائی ۴
یکجهان دل بآن دو زلف دوتا
همه آشفته اند و سودائی ۵
پیش آن قد معتدل در باغ
سرو را نیست لاف رعنائی ۶
همه جا او بجلوه ما بطلب
ما و یاریم هر دو هر جائی ۷
گر بتاراج رفت خانه چه باک
هر که را دلبریست یغمائی ۸
در نهان با رقیب مهر مورز
تا مگر قدر خود بیفزائی ۹
از حریف دغل نپرهیزی
تا که دامان خود بیالائی ۱۰
همه مصر طالب یوسف
جز زلیخا که داشت دارائی ۱۱
لاجرم بوی میدرد پرده
در نهان می اگر به پیمائی ۱۲
جان آشفته سوختی از رشک
هان حذر کن زتیغ مولائی ۱۳
زآنکه حیدر یکی و حق احد است
بستا دوست را بیکتائی ۱۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۴
۲۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶۲ - بیاد آب مجاور دلا در این فلواتی
گوهر بعدی:شماره ۱۱۶۴ - من جان سپر کنم چو تو شمشیر میزنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.