شماره ۲۸ - هر قدر زور آورد عشقت شکیباییم ما

هر قدر زور آورد عشقت شکیباییم ما
شمع سان در سوختنها پای بر جاییم ما ۱

کس زحال تیره روزان جنون آگاه نیست
همچو شب در خود نهان از جوش سوداییم ما ۲

می رویم از خویشتن چون شمع با بال نگاه
تا به رخسار تو سرگرم تماشاییم ما ۳

مشت خاک ما کند جولان قمری بر هوا
گرد راه جلوهٔ آن سرو بالاییم ما ۴

واله دیدار را نظاره از جا می برد
همچو شبنم محو آن خورشید سیماییم ما ۵

ما نه ما باشیم تا مستیم اسیر خویشتن
چون زخود رفتیم در راه طلب ماییم ما ۶

تنگنای شهر مانوس مزاج عشق نیست
همچو مجنون از هواداران صحراییم ما ۷

در نظرشان دگر جویا قناعت پیشه راست
پای در دامان اگر بردیم دریاییم ما ۸