هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی و عاشقانه از آیینه به عنوان نماد صفا و صداقت یاد میکند و ارتباط آن را با زیبایی و عشق توصیف مینماید. شاعر از آیینه به عنوان وسیلهای برای انعکاس زیبایی و حقیقت استفاده میکند و آن را به عنوان نماد عشق و معرفت میستاید.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شاعرانه نیازمند سطحی از بلوغ فکری و ادبی است.
شماره ۶۱ - نونهال من چو دید آیینه را
نونهال من چو دید آیینه را
از گریبان گل دمید آیینه را ۱
خلق خوش با سینهٔ صفای تو است
هیچ کس بی رو ندید آیینه را ۲
از گداز شرم پیش عارضش
چون عرق جوهر چکید آیینه را ۳
دیده چون بگشود عکست بر رخت
همچو دل بر طپید آیینه را ۴
می کند نام خدا عکس لبت
جام لبریز نبید آیینه را ۵
صورتت چون عکس اندازد درو
جان توان داد و خرید آیینه را ۶
گشته جویا جلوه گاه عکس او
می توان دربرکشید آیینه را ۷
از گریبان گل دمید آیینه را ۱
خلق خوش با سینهٔ صفای تو است
هیچ کس بی رو ندید آیینه را ۲
از گداز شرم پیش عارضش
چون عرق جوهر چکید آیینه را ۳
دیده چون بگشود عکست بر رخت
همچو دل بر طپید آیینه را ۴
می کند نام خدا عکس لبت
جام لبریز نبید آیینه را ۵
صورتت چون عکس اندازد درو
جان توان داد و خرید آیینه را ۶
گشته جویا جلوه گاه عکس او
می توان دربرکشید آیینه را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۲۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰ - سرت گردم به گلشن جلوه ده آن روی چون گل را
گوهر بعدی:شماره ۶۲ - میانش نیست از جوش نزاکت در نظر پیدا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
