هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و شیفتگی خود به معشوق سخن میگوید و از او میخواهد که حال دردمندان را ببیند و به آنها توجه کند. او معشوق را به شیرینی تشبیه میکند و از او میخواهد که عیبش را نگیرد.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و مفاهیم عمیق ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۱۴۴ - ای مایهٔ درمان نفسی ننشینی
ای مایهٔ درمان نفسی ننشینی
تا صورت حال دردمندان بینی ۱
گر من به تو فرهاد صفت شیفتهام
عیبم مکن ای جان که تو بس شیرینی ۲
تا صورت حال دردمندان بینی ۱
گر من به تو فرهاد صفت شیفتهام
عیبم مکن ای جان که تو بس شیرینی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۸۵۶
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۴۳ - ای کودک لشکری که لشکر شکنی
گوهر بعدی:رباعی ۱۴۵ - گر دشمن من به دوستی بگزینی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
