شماره ۷۸ - بود که گریه بشوید خط گناه مرا

بود که گریه بشوید خط گناه مرا
سفید روی کند نامه سیاه مرا ۱

اگرچه خرمن عقلم بسوخت در ره عشق
خوشم که برق کرم پاک کرده راه مرا ۲

خیال روی تو بست آنقدر بچشمم نقش
که لوح صورت چین کرد قبله گاه مرا ۳

گهی که خرمن گل خوشه چین عارض تست
چه رنگ باشد ازو چهره چو کاه مرا ۴

حذر نکر رقیب زابر گریه من
مگر به چشم نیاورد دود آه مرا ۵

گناه اهلی از آن شد که دوست عفو کند
مگر شفیع کند اشک عذر خواه مرا ۶