شماره ۲۵۴ - پیری خزان تازه بهار جوانی است

پیری خزان تازه بهار جوانی است
وقت شباب خوش که گل زندگانی است ۱

ایساقی صبوح که چون آفتاب صبح
خار و گل از فروغ رخت ارغوانی است ۲

جامی ببخش و چهره ما لاله رنگ کن
کاندر بهار عمر رخ ما خزانی است ۳

جام شراب و کنج خرابات و وصل یار
عیش نهان مگوی که گنج نهانی است ۴

پیش می صبوحی رندان و خواب امن
شاهی و پاسبانی لشگر شبانی است ۵

آن مدعی است کز پی شهرت چو برق سوخت
خرم کسی که سوخته بی نشانی است ۶

اهلی، نشان از آن خط لب میدهی مگر
با طوطیان غیب ترا هم زبانی است ۷