شماره ۲۸۸ - صبر تلخ است و دوای من خونین جگر است

صبر تلخ است و دوای من خونین جگر است
داروی درد من از درد جگر سوزتر است ۱

چون ننالم که رقیبش بجفا می کشدم
وین که او آگه ازین نیست جفای دگرست ۲

منم آن دلشده پروانه که جا بر سر شمع
بی خبر سوخته ام تا دگران را خبرست ۳

هر کجا غمزده شوخی است بلای دل ماست
تیر باران بلا در ره اهل نظرست ۴

ناصحا من نکنم ترک بتان قصه مخوان
گفتگویی که بجایی نرسد درد سر است ۵

اهلی از بهر خدا پرده زنار بکش
که تفاوت زتو تا بر همنان اینقدرست ۶