شماره ۳۵۸ - حیات تشنه لبان وصل آن مسیح دم است

حیات تشنه لبان وصل آن مسیح دم است
که با وجود لبش آب زندگی عدم است ۱

گناه کاسه زدن شیخ را چو غنچه نهان
گناه ماست که چون لاله بر سر علم است ۲

گدای پیر مغنم به خانقه چه روم؟
اگرچه می همه جا هست بحث بر کرم است ۳

ز دلبران همه عاشق کشی ستم دانند
ولی تو عاشق خود گر نمی کشی ستم است ۴

بناز بر همه عالم ز حسن عالم سوز
که گر بناز کشی عالمی هنوز کم است ۵

ز حسن روی تو فرق است تا پری بسیار
اگرچه صورت این هر دو کار یک قلم است ۶

بجان دوست که آزار اهلی است حرام
سگ در تو مگر کم ز آهوی حرم است ۷