شماره ۴۸۱ - هرگز غبار حسرت دور از دلم نشد

هرگز غبار حسرت دور از دلم نشد
هرگز ز صد مراد یکی حاصلم نشد ۱

گر خار پای گشتم و گر خاک ره شدم
آن شاخ گل بهیچ صفت مایلم نشد ۲

گفتم که تحفه سگ او دل کنم ولی
آنهم قبول از دل نا مقبلم نشد ۳

هرچند بخت تیره بتاریکی ام بسوخت
جز برق آه روشنی محفلم نشد ۴

خار ستم که از غم او بود بر دلم
تا بر نرست گل ز گلم از دلم نشد ۵

روی زمین بشست دو چشمم ز اشک شور
وین شوری غم از دل و آب و گلم نشد ۶

آسان نگشت کوی تو منزل چو اهلی ام
تا سر نرفت کوی تو سر منزلم نشد ۷