شماره ۵۷۹ - روی نیاز ما همه دم بر زمین بود

روی نیاز ما همه دم بر زمین بود
هر کو نیازمند بتان شد چنین بود ۱

در خاک کشتگان غم از داغ حسرتت
صد دوزخ نهفته بزیر زمین بود ۲

ای بحر نسبت تو کجا اشک ما کجا
مارا هزار همچو تو در آستین بود ۳

دل خوشه چین خرمن حسنت چو شد مرنج
در خرمنی چنین چه غم از خوشه چین بود ۴

آن مدعی بود که ز شمشیر دم زند
شمشیر اهل دل نفس آتشین بود ۵

کشتی بصد هزار غمم وین هم اندک است
ما را نوقع از کرمت بیش ازین بود ۶

اهلی کمال اوست که در مهر دوست سوخت
آری کمال مهر و محبت همین بود ۷