شماره ۷۰۳ - خاک ره خواست سرم یار و چنان خواهد بود

خاک ره خواست سرم یار و چنان خواهد بود
هرچه او بر سر ما خواست همان خواهد بود ۱

جان من رفتی و چون صورت بیجان برهت
چشم من تا بقیامت نگران خواهد بود ۲

میروی سرو من از دیده و جانی که مراست
همچو آب از پیت ای سرو روان خواهد بود ۳

من بشکرانه کنم جان سپر تیر هلاک
گر هلاک من از آن دست و کمان خواهد بود ۴

زخم تیرت طلب آن روز که من خاک شوم
ز استخوانهای سفیدم که نشان خواهد بود ۵

گر بداغ تو روم تا ابد از خاک مرا
لاله وار آتش دل شعله زنان خواهد بود ۶

گرچه خارم گلم از خاک دمد چون به رهت
سر من خاک کف پای سگان خواهد بود ۷

قصه کوته کند و بر دوست فشان جان اهلی
چند گویی که چنین است و چنان خواهد بود ۸