شماره ۱۱۱۹ - دیده دریا چو شد از گریه چه تدبیر کنم

دیده دریا چو شد از گریه چه تدبیر کنم
دل بطوفان نهم و چشم به تقدیر کنم ۱

پیرم و مست جوانان ز خودم شرمی باد
که جوانان نکنند آنچه من پیر کنم ۲

کس ره من ندهد در حی لیلی وش خویش
مگر اینصورت مجنون شده تغییر کنم ۳

گفته یی درد دل خویش بگو پیش طبیب
بیش از آن درد دلم هست که تقریر کنم ۴

من جز از سجده بت راه بطاعت نبرم
کافری باشم اگر دانم و تقصیر کنم ۵

دوش در خواب سحر همدم خورشید شدم
مگر این خواب بدیدار تو تعبیر کنم ۶

عاقلی به زمن ایخواجه طلب در غم دل
من بزنجیر دلم دل بچه زنجیر کنم ۷

اسم اعظم مگرم ملک سلیمان بخشد
ورنه من چون تو پری را بچه تسخیر کنم ۸

خواب راحت ز درت یافتم آنروز مباد
که ببد روزی ازین مرحله شبگیر کنم ۹

کس ز صد حرف یکی ره نبرد چون اهلی
آیت حسن ترا کاینهمه تفسیر کنم ۱۰