هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و دلدادگی به معشوق سخن میگوید. او با توصیف زیباییها و صفات معشوق، از تأثیر عمیق این عشق بر زندگی خود میگوید و امیدواری خود را به بهبودی و زندگی از طریق معشوق بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۲۰۵ - پای سگی که دیده ام شب به در سرای او
پای سگی که دیده ام شب به در سرای او
بسکه بدیده سوده ام آبله کرده پای او ۱
بسکه صفاست بر رخش چون نگرد بر آینه
آینه نیز بنگرد روی خود از صفای او ۲
شیوه ناز دلبران هرچه خوش آمدش فلک
زانهمه دوخت جامه یی بر قد دلربای او ۳
پا و سر مرا ز هم فرق نمیکند کسی
بسکه بسر همی دوم از پی باد پای او ۴
بود به بحر غم سری همچو حباب در کفم
رفت سرم بباد هم عاقبت از هوای او ۵
اهلی اگر ز جان مرا جز رمقی نمانده است
دارم امید زندگی از لب جانفزای او ۶
بسکه بدیده سوده ام آبله کرده پای او ۱
بسکه صفاست بر رخش چون نگرد بر آینه
آینه نیز بنگرد روی خود از صفای او ۲
شیوه ناز دلبران هرچه خوش آمدش فلک
زانهمه دوخت جامه یی بر قد دلربای او ۳
پا و سر مرا ز هم فرق نمیکند کسی
بسکه بسر همی دوم از پی باد پای او ۴
بود به بحر غم سری همچو حباب در کفم
رفت سرم بباد هم عاقبت از هوای او ۵
اهلی اگر ز جان مرا جز رمقی نمانده است
دارم امید زندگی از لب جانفزای او ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۵۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۰۴ - ز بهر جان نتوانم نظر برید از تو
گوهر بعدی:شماره ۱۲۰۶ - تا بکی چون سگ بنالد عاشق شبگرد او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.