غزل ۶ - ای یار ناگزیر که دل در هوای تست

ای یار ناگزیر که دل در هوای تست
جان نیز اگر قبول کنی هم برای تست ۱

غوغای عارفان و تمنای عاشقان
حرص بهشت نیست که شوق لقای تست ۲

گر تاج می‌دهی غرض ما قبول تو
ور تیغ می‌زنی طلب ما رضای تست ۳

گر بنده می‌نوازی و گر بنده می‌کشی
زجر و نواخت هرچه کنی رای رای تست ۴

گر در کمند کافر و گر در دهان شیر
شادی به روزگار کسی کاشنای تست ۵

هر جا که روی زنده‌دلی بر زمین تو
هر جا که دست غمزده‌ای بر دعای تست ۶

تنها نه من به قید تو درمانده‌ام اسیر
کز هر طرف شکسته‌دلی مبتلای تست ۷

قومی هوای نعمت دنیا همی پزند
قومی هوای عقی و، ما را هوای تست ۸

قوت روان شیفتگان التفات تو
آرام جان زنده‌دلان مرحبای تست ۹

گر ما مقصریم تو بسیار رحمتی
عذری که می‌رود به امید وفای تست ۱۰

شاید که در حساب نیاید گناه ما
آنجا که فضل و رحمت بی‌منتهای تست ۱۱

کس را بقای دایم و عهد مقیم نیست
جاوید پادشاهی و دایم بقای تست ۱۲

هر جا که پادشاهی و صدر ی و سروری
موقوف آستان در کبریای تست ۱۳

سعدی ثنای تو نتواند به شرح گفت
خاموشی از ثنای تو حد ثنای تست ۱۴