هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از ترک عبادت و ریاضت و روی آوردن به خرابات (محل عیش و نوش) سخن میگوید. او از دیگران میخواهد که از ریا و تظاهر دوری کنند و به جای عبادت ظاهری، به حقیقت و صفا روی آورند. شاعر همچنین از بیارزش بودن زهد ریایی و ارزشمند بودن زندگی صادقانه و آزاد سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم خاص عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
غزل ۳۱ - از صومعه رختم به خرابات برآرید
از صومعه رختم به خرابات برآرید
گرد از من و سجادهٔ طامات برآرید ۱
تا خلوتیان سحر از خواب درآیند
مستان صبوحی به مناجات برآرید ۲
آنان که ریاضت کش و سجاده نشینند
گو همچو ملک سر به سماوات برآرید ۳
در باغ امل شاخ عبادت بنشانید
وز بحر عمل در مکافات برآرید ۴
رو ملک دو عالم به می یکشبه بفروش
گو زهد چهل ساله به هیهات برآرید ۵
تا گرد ریا گم شود از دامن سعدی
رختش همه در آب خرابات برآرید ۶
گرد از من و سجادهٔ طامات برآرید ۱
تا خلوتیان سحر از خواب درآیند
مستان صبوحی به مناجات برآرید ۲
آنان که ریاضت کش و سجاده نشینند
گو همچو ملک سر به سماوات برآرید ۳
در باغ امل شاخ عبادت بنشانید
وز بحر عمل در مکافات برآرید ۴
رو ملک دو عالم به می یکشبه بفروش
گو زهد چهل ساله به هیهات برآرید ۵
تا گرد ریا گم شود از دامن سعدی
رختش همه در آب خرابات برآرید ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۶۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۰ - هر کسی در حرم عشق تو محرم نشود
گوهر بعدی:غزل ۳۲ - تا بدین غایت که رفت از من نیامد هیچ کار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.