هوش مصنوعی: شاعر از احساس شرمندگی و ناراحتی از وضعیت خود و جامعه نزد خدا و مردم سخن می‌گوید و سوال می‌کند که تا کی باید اینگونه باشد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۴۶۴ - تا کی ز خمار می سرافکنده شویم

تا کی ز خمار می سرافکنده شویم
میریم بصد درد و دگر زنده شویم ۱

رسوای خلایقیم و از حق خجلیم
تا کی ز خدا و خلق شرمنده شویم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۶۳ - ما با می و مستی سر تقوی داریم
گوهر بعدی:شماره ۴۶۵ - تا چند بعالم مکرر نگریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.