هوش مصنوعی:
شاعر از تکرار و یکنواختی زندگی شکایت میکند و از این که مدام در حال نگاه کردن به گذر زمان (سال، ماه، روز، هفته و شب) است ابراز نارضایتی میکند. همچنین، از رنجهای عاطفی (خوردن خون دل) و بیمعنایی زندگی حتی با وجود موهبتهای ارزشمند مانند آب حیات سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، بیان غم و ناامیدی ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۴۶۵ - تا چند بعالم مکرر نگریم
تا چند بعالم مکرر نگریم
سال و مه و روز و هفته و شب نگریم ۱
تا چند خوریم خون دل کین خور شست
گر آب حیات هم بود چند خوریم ۲
سال و مه و روز و هفته و شب نگریم ۱
تا چند خوریم خون دل کین خور شست
گر آب حیات هم بود چند خوریم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶۴ - تا کی ز خمار می سرافکنده شویم
گوهر بعدی:شماره ۴۶۶ - از بسکه زناکسان پریشان شده ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
