شماره ۳۴ - از وهم قطرگی ست که در خود گمیم ما

از وهم قطرگی ست که در خود گمیم ما
اما چو وارسیم همان قلزمیم ما ۱

در خاک از هوای گل و شمع فارغیم
از توسن تو طالب نقش سمیم ما ۲

تمکین ما ز چرخ سبکسر به باد رفت
خوش دستگاه انجمن انجمیم ما ۳

مردم به کینه تشنه خون همند و بس
خون می خوریم چون هم از این مردمیم ما ۴

از حد گذشت شمله دستار و ریش شیخ
حیران این درازی یال و دمیم ما ۵

دستت ز ما بشوی مسیحا که زیر خاک
آب از تف نهیب صدای قمیم ما ۶

پنهان به عالمیم ز بس عین عالمیم
چون قطره در روانی دریا گمیم ما ۷

ما را مدد ز فیض ظهوری ست در سخن
چون جام باده را تبه خوار خمیم ما ۸

غالب ز هند نیست نوایی که می کشیم
گویی ز اصفهان و هرات و قمیم ما ۹