شماره ۷۹ - ز من گسستی و پیوند مشکل افتاده ست

ز من گسستی و پیوند مشکل افتاده ست
مرا مگیر به خونی که در دل افتاده ست ۱

رسد دمی که خجالت کشم ز گرمی دوست
ز خصم داغم و اندیشه باطل افتاده ست ۲

به قدر ذوق تپیدن به کشته جا بخشند
سخن به محکمه در کیش قاتل افتاده ست ۳

شکافی ار جگر ذره نم برون ندهد
به وادیی که مرا بار در گل افتاده ست ۴

در این روش به چه امید دل توان بستن
میانه من و او شوق حائل افتاده ست ۵

به ترک گریه برم دهشت اثر ز دلش
که خود ز شبروی ناله غافل افتاده ست ۶

به صبر کم نیم اما عیار ایوبی
به قدر آن که گرفتند کامل افتاده ست ۷

چرد نهنگ و سمندر در آب و آتش من
تنم به قلزم و کشتی به ساحل افتاده ست ۸

به روی صید تو از ذوق استخوان تنش
هما ز تیزی پرواز بسمل افتاده ست ۹

چو اندر آینه با خویش لابه ساز شوی
ز خود بجوی که ما را چه در دل افتاده ست ۱۰

حریف ما همه بی بذله می خورد غالب
مگر ز خلوت واعظ به محفل افتاده ست ۱۱