شماره ۱۳۲ - اگر به دل نخلد هر چه از نظر گذرد

اگر به دل نخلد هر چه از نظر گذرد
زهی روانی عمری که در سفر گذرد ۱

به وصل لطف به اندازه ای تحمل کن
که مرگ تشنه بود آب چون ز سر گذرد ۲

هلاک ناله خویشم که در دل شبها
دود به عربده چندان که از اثر گذرد ۳

از این اوریب نگاهان حذر که ناوکشان
به هر دلی که رسد راست از جگر گذرد ۴

نفس ز آبله های دلم برآرد سر
چنان که رشته در آمودن از گهر گذرد ۵

حریف شوخی اجزای ناله نیست شرر
که آن برون جهد و این ز خاره درگذرد ۶

ز شعله خیزی دل بر مزار ما چه عجب
که برق مرغ هوا را ز بال و پر گذرد ۷

شکست ما به عدم نیز همچنان پیداست
به صورت سر زلفی که از کمر گذرد ۸

خوشا گلی که به فرق بلندبالایی ست
دمد ز شاخ و ازین سبز کاخ برگذرد ۹

دماغ محرمی دل رساندن آسان نیست
چه ها که بر سر خارا ز شیشه گر گذرد؟ ۱۰

حریف منت احباب نیستم غالب
خوشم که کار من از سعی چاره گر گذرد ۱۱