هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از غالب، بیانگر احساسات عمیق و سوالات فلسفی شاعر درباره عشق، انتظار و رابطه بین عاشق و معشوق است. شاعر از زبان عاشقی شیدا سوالاتی را درباره ماهیت عشق، انتظار و فنا میپرسد و به زیبایی از استعارههایی مانند آبگینه، خارا، ساغر و آیینه استفاده میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از استعارهها و مفاهیم عمیق عاشقانه نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۸۱ - چون گویم از تو بر دل شیدا چه می رود؟
چون گویم از تو بر دل شیدا چه می رود؟
بنگر بر آبگینه ز خارا چه می رود ۱
خوابیده است تا که به کویت رسیده است
گر سر رود به راه تو از پا چه می رود؟ ۲
گویی، مباد در شکن طره خون شود
دل زان تست از گره ما چه می رود؟ ۳
پیداست بی نیازی عشق از فنای ما
گر زورقی شکست ز دریا چه می رود؟ ۴
آیینه خانه ای ست غبارم ز انتظار
او جانب چمن به تماشا چه می رود؟ ۵
گر جلوه رخ تو به ساغر ندیده ایم
چندین به ذوق باده دل از جا چه می رود؟ ۶
با ما که محو لذت بیداد گشته ایم
دیگر سخن ز مهر و مدارا چه می رود؟ ۷
یک ره اگر به وادی مجنون کند گذر
از ساربان ناقه لیلا چه می رود؟ ۸
ای شرم بازداشته از جلوه سازیت
از پشت پا بر آینه آیا چه می رود؟ ۹
هفت آسمان به گردش و ما در میانه ایم
غالب دگر مپرس که بر ما چه می رود ۱۰
بنگر بر آبگینه ز خارا چه می رود ۱
خوابیده است تا که به کویت رسیده است
گر سر رود به راه تو از پا چه می رود؟ ۲
گویی، مباد در شکن طره خون شود
دل زان تست از گره ما چه می رود؟ ۳
پیداست بی نیازی عشق از فنای ما
گر زورقی شکست ز دریا چه می رود؟ ۴
آیینه خانه ای ست غبارم ز انتظار
او جانب چمن به تماشا چه می رود؟ ۵
گر جلوه رخ تو به ساغر ندیده ایم
چندین به ذوق باده دل از جا چه می رود؟ ۶
با ما که محو لذت بیداد گشته ایم
دیگر سخن ز مهر و مدارا چه می رود؟ ۷
یک ره اگر به وادی مجنون کند گذر
از ساربان ناقه لیلا چه می رود؟ ۸
ای شرم بازداشته از جلوه سازیت
از پشت پا بر آینه آیا چه می رود؟ ۹
هفت آسمان به گردش و ما در میانه ایم
غالب دگر مپرس که بر ما چه می رود ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۲۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۰ - چاک از جیبم به دامان می رود
گوهر بعدی:شماره ۱۸۲ - چون بپویی به زمین چرخ زمین تو شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.