خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از حافظ است که در آن شاعر از عشق، رنج‌های زندگی، دوری از معشوق و دیوانگی در عشق سخن می‌گوید. او از جور بتان، فتنه‌های ناگهانی و تنهایی خود می‌نالد، اما در عین حال به عشق و جذبه‌های آن پایبند است. شاعر خود را بنده دیوانه و مخطی می‌خواند و از حکم و قهر معشوق سخن می‌گوید. در پایان، او به قدرت جذب معشوق اشاره می‌کند و خود را با نام‌های نمادین مانند اسدالله معرفی می‌کند.

رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج، جور و دیوانگی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.

بس که بپیچد به خویش جاده ز گمراهیم
ره به درازی دهد عشوه کوتاهیم

شعله چکد غم کرا گل شکفد مزد کو
شمع شبستانیم باد سحرگاهیم

جور بتان دلکش ست محو بداندیشیم
پند کسان آتش ست داغ نکو خواهیم

گوشه ویرانه را آفت هر روزه ام
منزل جانانه را فتنه ناگاهیم

دور فتادم ز یار ماهی بی دجله ام
نیست دلم در کنار دجله بی ماهیم

بنده دیوانه ام مخطی و ساهی خوشم
حکم ترا مخطیم قهر ترا ساهیم

آن تن چون سیم خام وان همه انگیز تن
تا چه فراهم شده ست اجرت جانکاهیم

از صف طفلان و سنگ ره شده بر خلق تنگ
زود ز کو نگذرد کوکبه شاهیم

جذب تو باید قوی کان ببرد باک نیست
گر نتواند رسید بخت به همراهیم

غالب نام آورم نام و نشانم مپرس
هم اسداللهم و هم اسداللهیم

«غالب دهلوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir