شماره ۲۷۵ - سوخت جگر تا کجا رنج چکیدن دهیم

سوخت جگر تا کجا رنج چکیدن دهیم
رنگ شو ای خون گرم تا به پریدن دهیم ۱

عرصه شوق تو را مشت غباریم ما
تن چو بریزد ز هم هم به تپیدن دهیم ۲

جلوه غلط کرده اند رخ بگشا تا ز مهر
ذره و پروانه را مژده دیدن دهیم ۳

سبزه ما در عدم تشنه برق بلاست
در ره سیل بهار شرح دمیدن دهیم ۴

بو که به مستی زنیم بر سر و دستار گل
تا می گلفام را مزد رسیدن دهیم ۵

بر اثر کوهکن ناله فرستاده ایم
تا جگر سنگ را ذوق دریدن دهیم ۶

شیوه تسلیم ما بوده تواضع طلب
در خم محراب تیغ تن به خمیدن دهیم ۷

دامن از آلودگی سخت گران گشته است
وه که درآرد ز پا به که به چیدن دهیم ۸

خیز که راز درون در جگر نی دمیم
ناله خود را ز خویش داد شنیدن دهیم ۹

غالب از اوراق ما نقش ظهوری دمید
سرمه حیرت کشیم دیده به دیدن دهیم ۱۰