بخش ۲۵۸ - سخن گفتن فریدون با کوش درباره ی باختر و سیاهان

فریدون بدو گفت کز باختر
یکی رنج پیش آمد و دردسر ۱

که ایرانیان اندر این سالیان
گشاده ندیدند خود را میان ۲

سیاهان نوبین برون آمدند
ز ماهی به دریا فزون آمدند ۳

از ایشان همه مرز ویران شده ست
کنام پلنگان و شیران شده ست ۴

ز نوبی چنان است شش ماهه راه
که در خاک او کرد نتوان نگاه ۵

شده مردم آواره از مرز و بوم
یکی سوی خاور، یکی سوی روم ۶

دوباره فرستادم او را سپاه
ز کُشته همه باختر شد سیاه ۷

چو آباد شد مرز باز آمدند
سیاهان دگر کینه ساز آمدند ۸

دگر باره تاراج گشت آن زمین
چنین بود رای جهان آفرین ۹

همی در دل اندیشه آید فراز
که گر من کنم کشور آباد باز ۱۰

دگر باره نوبی بیاید چو مورد
شود باختر باز در جنگ و شور ۱۱

برآرد به گردون از آن مرز خاک
ز مردم شود باختر نیز پاک ۱۲

مر این کار را جز تو کس نیست مرد
که از جان نوبی برآری تو گرد ۱۳

سپاهی گزین کن ز مردان کین
ز گنج آنچه باید همی برگزین ۱۴

از ایدر تو برکش سوی باختر
تو را دادم آن بوم و بر سر بسر ۱۵

که بر روی گیتی از آن به زمین
نیابی همانا به ایران و چین ۱۶

همان زر بروید بسان گیا
گیاها همه مایه ی کیمیا ۱۷

همه کوه و کانش پر از گوهر است
تو را شاید و با تو اندر خور است ۱۸