بخش ۲۸۹ - نگه کردن فریدون و قارن در کار کوش

چو بنهاد پاسخ در آن پیشگاه
نگه کرد و برخواند دستور شاه ۱

فریدون همه جُستنی باز جُست
یکایک بگفت آنچه دید او درست ۲

از آن افسر و تخت زرّین اوی
وزآن بارگاه به آیین اوی ۳

وزآن استواری آن جایگاه
وزآن کشور و ساز و چندان سپاه ۴

فریدون فروماند از این گفت و گوی
سوی قارن پهلوان کرد روی ۵

بدو گفت رو بازخوان آن سپاه
که با کوش رفتند از این بارگاه ۶

شکیب از دل پهلوان دور شد
چو شاه جهاندار رنجور شد ۷

چو ایشان بیایند لشکر کشم
مر آن دیو را جان ز تن برکشم ۸

چو من خشت پولاد لرزان کنم
بدان دیو چهره بتر ز آن کنم ۹

که کردم به چین اندر آورد و کین
که از پُشت اسبش زدم بر زمین ۱۰

همی بود دیر اندر اندیشه شاه
وزآن پس بدو گفت کای نیکخواه ۱۱

همان دان که در کشور باختر
زمین و درختش نیاورد بر ۱۲

مرآن مرز گیریم بیران هنوز
گذرگاه ببران و شیران هنوز ۱۳

چو خود شاه دیگر ز فرمانبری
بکردند و خوار آید این داوری ۱۴

ولیکن ازاو باز خواهم سپاه
مگر لختی آزرم دارم نگاه ۱۵