شماره ۳۳ - بشکند آن تندخو چون آستین جامه را

بشکند آن تندخو چون آستین جامه را
می کند خون شهیدان زینت هنگامه را ۱

در بیان آن کمر از مو قلم کردم نشد
از خیال خود تراشیدم بنان خامه را ۲

می تواند زاهد بیچاره از سر بگذرد
لیک نتواند که بگذارد ز سر عمامه را ۳

غنچهٔ مکتوب گل واگشت در صحن چمن
می روم از خویش می گویم جواب نامه را ۴

گر نسیم فیض او بر ما اسیران بگذرد
می توان صد چاک زد چون گل سعیدا جامه را ۵