هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، به موضوعاتی مانند عشق، رندی، انتقاد از ریاکاری و دنیاطلبی، و ستایش میخانه و می پردازد. شاعر از دیوانگی و ویرانه به عنوان راهی برای رهایی از غم های جهان یاد می کند و به انتقاد از واعظان و ریاکاران می پردازد. همچنین، به اهمیت پاکسازی درون قبل از رسیدن به حقیقت اشاره می کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و انتقادی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به می و میخانه ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.

شماره ۳۴ - راه در معموره ها گر نیست این دیوانه را

راه در معموره ها گر نیست این دیوانه را
راه می دانیم ای دل گوشهٔ ویرانه را ۱

می کند خالی دل ما را ز غم های جهان
از کرم هر کس که پر می می کند پیمانه را ۲

از تجلی با صفا دارد جهان را روی او
می کند روشن ز پرتو شمع ما این خانه را ۳

خوش نمی آید به گوش خلق جز بانگ تهی
زان سبب واعظ همی گوید بلند افسانه را ۴

حق به دست طالب دنیاست گر کافر شود
برهمن بسیار زینت داده این بتخانه را ۵

گر در مسجد نگردد باز جز وقت نماز
دایماً باز است در بر روی ما میخانه را ۶

ای که می خواهی ز راه دیده او آید به دل
آب و جارویی بزن اول در کاشانه را ۷

من نمی بینم سعیدا در جهان بیگانه ای
با وجود آن که کس محرم نشد جانانه را ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۳ - بشکند آن تندخو چون آستین جامه را
گوهر بعدی:شماره ۳۵ - رفتار محال است ز کوی تو کسی را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.