شماره ۴۹ - بی رمز درد، کس نشود آشنای ما

بی رمز درد، کس نشود آشنای ما
خالی ز ناله نیست نی بوریای ما ۱

ماییم هر چه هست نماییم هر چه هست
از ما پر است عالم و خالی است جای ما ۲

با سنگ طینتان چه کند نرمی زبان
با دل شکسته کار کند مومیای ما ۳

دست طمع ز دامن دوران بریده ایم
کفش زمانه راست نیامد به پای ما ۴

خود را به تیر آه غریبان سپر مکن
خم شد کمان چرخ به زور دعای ما ۵

عمری است در مقام رضا ایستاده ایم
هرگز ناوفتاده ز پا این عصای ما ۶

ما گردباد وادی حیرانی خودیم
جز آه ما نگشته کسی گرد وای ما ۷

هرگز نداده دولت دیدار رو مگر
از پا فتاده سایهٔ بال همای ما؟ ۸

بلبل به باد داد هر آن برگ گل که داشت
بشنود تا نوای دل بینوای ما ۹

گر شمع من تو باشی و پروانه ات منم
روز جزا وصال تو باشد جزای ما ۱۰

انگشت خود گزید سعیدا چو ماه نو
تا دید ضعف طالع نشو و نمای ما ۱۱