شماره ۵۵ - تا کجا رفتار دلجوی تو را دیده است آب

تا کجا رفتار دلجوی تو را دیده است آب
کز هوای جلوه ات بر خویش گردیده است آب ۱

می کند هر لحظه پیراهن قبا چرخ کبود
این قدر بیهوده بر گرداب پیچیده است آب ۲

ز دو جانب بسته دامن را به زنجیر کمر
از شتاب عمر بس دلسرد گردیده است آب ۳

دایماً در بحث کج با بحر میدان می کشد
راستی را از زبان موج نشنیده است آب ۴

جلوهٔ مستانه دریا را سعیدا شد نصیب
در پی آن نازنین از بسکه گردیده است آب ۵