شماره ۱۰۰ - آن آفرین جهان که نگهدار عالم است

آن آفرین جهان که نگهدار عالم است
هر دلبر زمانه هم اغیار عالم است ۱

چشمی که وا ز کثرت غفلت نمی شود
تا روز حشر دیدهٔ پندار عالم است ۲

نازم به آن بتی که به هر پا گذاشتن
صد گام پیش از پی آزار عالم است ۳

در قید ماست عالم و ما حظ نمی کنیم
ای وای بر کسی که گرفتار عالم است ۴

هر ذره ای ز مهر رخش رقص می کند
کافر بود کسی که در انکار عالم است ۵

گردون، متاع کینه فروشد به مشتری
روزی که مهر بر سر بازار عالم است ۶

چشم گدا به این همه تنگی و خیرگی
سیری ندیده، سیر ز دیدار عالم است ۷

منت ز آب و گل نکشد دل چو شد خراب
کاین خانه بی نیاز ز معمار عالم است ۸

در آفتاب حشر سعیدا چه می کند
آن کس که سایه پرور دیوار عالم است؟ ۹