هوش مصنوعی:
این شعر به تفکر دربارهٔ دنیا و دین، امید و ناامیدی، و رابطهٔ انسان با دیگران میپردازد. شاعر از تعلقات دنیوی و تأخیر در رشد معنوی گلایه میکند و بر ضرورت حرکت به سوی تعالی تأکید دارد. همچنین، به موضوعات عشق، کینه، و ارادهٔ انسانی اشاره میشود.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند کینه و ناامیدی نیاز به بلوغ فکری برای تحلیل دارند.
شماره ۳۲۲ - چند در اندیشهٔ دنیا و دین خواهیم بود
چند در اندیشهٔ دنیا و دین خواهیم بود
تا به کی در فکر و ذکر [آن و این] خواهیم بود؟ ۱
گل نخواهد کرد آخر غنچهٔ امید، چند
همچو داغ دست ما در آستین خواهیم بود؟ ۲
گرچه خواهم از نظرها رفت اما چون خیال
در دل و در سینه ها فکر متین خواهیم بود ۳
یک شبی آخر در این عالم، قران خواهیم کرد
هر چه باداباد با ماهی قرین خواهیم بود ۴
دوست گر در خاطر خود جا دهد مهریم مهر
در دل دشمن چو بنشینیم کین خواهیم بود ۵
زور [بازویی] بخواه و دست همت کن دراز
ای سعیدا چند ما در [ماء] و طین خواهیم بود ۶
تا به کی در فکر و ذکر [آن و این] خواهیم بود؟ ۱
گل نخواهد کرد آخر غنچهٔ امید، چند
همچو داغ دست ما در آستین خواهیم بود؟ ۲
گرچه خواهم از نظرها رفت اما چون خیال
در دل و در سینه ها فکر متین خواهیم بود ۳
یک شبی آخر در این عالم، قران خواهیم کرد
هر چه باداباد با ماهی قرین خواهیم بود ۴
دوست گر در خاطر خود جا دهد مهریم مهر
در دل دشمن چو بنشینیم کین خواهیم بود ۵
زور [بازویی] بخواه و دست همت کن دراز
ای سعیدا چند ما در [ماء] و طین خواهیم بود ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲۱ - هر آن صید کز دام غافل نشیند
گوهر بعدی:شماره ۳۲۳ - ای خوش آن روز که دل در خم گیسوی تو بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
