هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر عشق عمیق و فداکارانه شاعر به معشوق است. شاعر از عشق به عنوان مقصد و مقصود خود در دو جهان یاد می‌کند و از رنج‌های عشق و هجران می‌نالد، اما در عین حال از این دردها نیز خشنود است. شعر با تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی مانند سیماب سرشک، آتش سودا و ابواب سعادت، احساسات شاعر را به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۳۰۷ - ای عشق توام در دو جهان مقصد و مقصود

ای عشق توام در دو جهان مقصد و مقصود
در طور عدم گشتن من وصل تو موجود ۱

بنمود بعشاق جهان سکه مهرت
سیماب سرشک مژه بر روی زر اندود ۲

سازم همه در مجلس غمهای تو چون چنگ
سوزم همه بر آتش سودای تو چون عود ۳

اقفال زر اندود ز ابواب سعادت
کس جز بمفاتیح هدایات تو نگشود ۴

آخر نظری کن بدل غمزده یکبار
کاندر غم هجران تو یک باره بفرسود ۵

نی نی،چو ترا بر دل من هجر مرا دست
با هجر تو دلشادم و با درد تو خشنود ۶

چون شد بتقاضای تو راضی دل قاسم
سودش همه خسران شد و خسران همگی سود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۰۶ - آب حیوان،که سکندر طلبش میفرمود
گوهر بعدی:شماره ۳۰۸ - بر کهن دیر جهان دوست تجلی فرمود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.