شماره ۳۲۳ - «یحبه و یحبونم » چنین فرمود:

«یحبه و یحبونم » چنین فرمود:
که انعقاد محبت ز جانب ما بود ۱

مگر در آینه جان جمال خود را دید
از آن سبب که همو شاهدست و هم مشهود ۲

بلی حیات ازل داد داد موجودات
که مبتدای وجودست و منتهای و دود ۳

شرابخانه عشقست این جهان و درو
هزار نعره مستان، هزار بیت و سرود ۴

ز عکس حب ازل عشق ما هویدا شد
جمال عشق ز یک رو هزار روی نمود ۵

محبت از تو و جان از تو دین و دل از تو
تویی که بخت بلندی و طالع مسعود ۶

بوهم راه مرو، خویشتن نکو بشناس
که نیم حبه نیرزد حبیب ناموجود ۷

غلام همت آن خاطرم، که در ره عشق
کمینه جرعه جامش هزار دریا بود ۸

بیا، که قاسم بیچاره باد پیما شد
بعذر آنکه همه عمر باد می پیمود ۹