شماره ۶۳۰ - تو همچو عقل شریفی و همچو روح عزیزی

تو همچو عقل شریفی و همچو روح عزیزی
«فداک عقلی و روحی » ندانمت که چه چیزی؟ ۱

مرا هوای تو از عقل و جان ربود، چه گویم؟
بجانب تو گریزم بهر طرف که گریزی ۲

تویی مقاصد عالم، یقین بدان و«فألزم »
تمیز راه عیان شد، اگر ز اهل تمیزی ۳

برغم خویش تو مستی، برو که دوری ازین در
نه مست جام خدایی ولیک مست قمیزی ۴

بیا بمجلس مستان، بروی عشق نظر کن
هزار جان متحیر، چه جای عقل غریزی؟ ۵

ز جام شوق و محبت خبر نداری و مستی
نه مست باده شوقی، که مست جوز و مویزی ۶

هوای عشق تو دارم، بهر طرف که رخ آرم
ولی بگفت نیاید، که نیک تندی و تیزی ۷

ز ذره های من آید هوای مهر و محبت
اگر تو خاک مرا صد هزار بار ببیزی ۸

ز خاک کوی تو قاسم بجانبی نگریزد
هزار بار اگر خون من بخاک بریزی ۹