شماره ۶۴۴ - سؤال میکنم، ار هست رخصت سخنی

سؤال میکنم، ار هست رخصت سخنی
که: چون تو تازه گلی کی رسد به همچو منی؟ ۱

مبالغه است و دریغست و حیف می آید
که همچو جان تو جانی اسیر حبس تنی ۲

هزار جان مقدس فدای راه تو باد!
که پیش بنده بیایی چو روح در بدنی ۳

قسم بذات شریف تو میخورم که: نبود
چو دوست سرو خرامان بجانب چمنی ۴

هزار فتنه و آشوب دیده ام پیدا
بزیر زلف تو پنهان میان هر شکنی ۵

سر از بزرگی و دولت ز آسمان بگذشت
چو یافتم بسر کوی یار خود وطنی ۶

بکوی زهد رسیدم، نبود آنجا عشق
ولیک زاهد خود بین بسان اهرمنی ۷

هزار شهر بگردیدم و ندانستم
مثال رنگ رخ او سهیل در یمنی ۸

مرا که سیل تو بربود تا ابد برساند
به فیض فضل تو، فارغ ز گور و از کفنی ۹

بوصل دوست رسیدم، چها که من دیدم!
درین مقام نماند حدیث ما و منی ۱۰

بیا و قاسم بیچاره، جان و دل در باز
به پیش چهره زیبا و طلعت حسنی ۱۱