هوش مصنوعی:
این متن شعری است که با توصیف طلوع صبح و تغییرات طبیعت آغاز میشود. سپس به حضور ساقی و نوشیدن شراب و تأثیر آن بر عاشقان اشاره میکند. در پایان، عطار در حالت مستی به ستایش خداوند میپردازد.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عرفانی و استعارههایی مانند شراب و مستی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق این مفاهیم نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
غزل ۲۸ - چون ز مرغ سحر فغان برخاست
چون ز مرغ سحر فغان برخاست
ناله از طاق آسمان برخاست ۱
صبح چون دردمید از پس کوه
آتشی از همه جهان برخاست ۲
عنبر شب چو سوخت زآتش صبح
بوی عنبر ز گلستان برخاست ۳
سپر آفتاب تیغ کشید
قلم عافیت ز جان برخاست ۴
ساقی از در درآمد و بنشست
صد قیامت به یک زمان برخاست ۵
کس چه داند که چون شراب بخورد
شور چون از شکرستان برخاست ۶
زآرزوی سماع و شاهد و می
از همه عاشقان فغان برخاست ۷
باده ناخورده مست شد عطار
سوی مدح خدایگان برخاست ۸
ناله از طاق آسمان برخاست ۱
صبح چون دردمید از پس کوه
آتشی از همه جهان برخاست ۲
عنبر شب چو سوخت زآتش صبح
بوی عنبر ز گلستان برخاست ۳
سپر آفتاب تیغ کشید
قلم عافیت ز جان برخاست ۴
ساقی از در درآمد و بنشست
صد قیامت به یک زمان برخاست ۵
کس چه داند که چون شراب بخورد
شور چون از شکرستان برخاست ۶
زآرزوی سماع و شاهد و می
از همه عاشقان فغان برخاست ۷
باده ناخورده مست شد عطار
سوی مدح خدایگان برخاست ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۵۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۷ - تا کی از صومعه خمار کجاست
گوهر بعدی:غزل ۲۹ - دوش کان شمع نیکوان برخاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
