شمارهٔ ۵۱ - فی البدیهه

عروس گل چو به طرف چمن درآمد باز
ز عشق بلبل شوریده برکشید آواز ۱

به روی خرم گل بلبلان ادا کردند
میان باغ به نوروز نغمه های حجاز ۲

نگار و باده ی لعلی گرت به دست آید
چو لاله فرش زمرد به پیش پای انداز ۳

دلا! چو راز نهان آشکار خواهی کرد
خیال یار پری چهره ساز محرم راز ۴

بمیر پیش مسافر چو بوسعید از ملک
بنه ز عشق چو محمود سر به پای ایاز ۵

ز پا درآمدم از تاب مهر عالم سوز
ز دست رفته ام از دست یار دستان ساز ۶

چو باز کرد شکار از برم کبوتر دل
چه باشد ار نفسی دربر من آید باز؟ ۷

چه شد که ملک دل عاشقان مشمر شد
مگر ز چشم تو برخاست فتنه در شیراز ۸

ربوده ای دل صاحب دلان به حیله و مکر
فزوده ای هوس عاشقان به شیوه و ناز ۹

دلم چو کعبه ی کوی تو دید، کرد طواف
تنم چو قبله ی روی تو دید، برد نماز ۱۰

به مجمع تو بود عود و شمع در خور سوز
به مجلس تو بود رود و چنگ در خور ساز ۱۱

به گرد کوی تو حیدر چو بگذرد، گوید
مگس به منزل سیمرغ می کند پرواز ۱۲