شمارهٔ ۵۵ - و له ایضا

به حرف من چو نهاد این زمان نگار انگشت
به اشک دیده ی خونین کنم نگار انگشت ۱

بگفتم از لب شیرین مرا بده کامی
نهاد بر لب شیرین آبدار انگشت ۲

محقق از خط ریحان یار رشک برد
در آن زمان که نویسد خط غبار انگشت ۳

از آن زمان که تو از دست من بدر رفتی
همی گزیم به دندان هزار بار انگشت ۴

اگر چنان که تو با ما بدین نسق باشی
برآوریم ز دستت به زینهار انگشت ۵

چو گویم اشهد ان لا اله الا الله
برآوریم به پیش تو آشکار انگشت ۶

ز حیدر- ای صنم!- ار خرده ای پدید آمد
به حرف او منه- ای سرو گل عذار!- انگشت ۷