شماره ۱۳۳ - نمود همچو ابو الهول رو به ملت روس

نمود همچو ابو الهول رو به ملت روس
بلای قحط و غلا با قیافه ی منحوس ۱

فتاد هیکل سنگین دیو پیکر قحط
بروی قلب دهاقین روس چون کابوس ۲

مگر که دیو سپید است این بلای سیاه
که کرده روسیه را مبتلا چو کیکاوس ۳

یکی به ساحل ولگا ببین که ناله ی زار
فشار گرسنگی را چه سان کند محسوس ۴

بسان جوجه ز فقدان دانه بی جان بین
تذرو کبک خرامی که بود چون طاوس ۵

کجا رواست شود، زرد رنگ چون خیری
عذار سرخ نکویان همچو تاج خروس ۶

یکی ز کثرت سختی ز عمر خود بیزار
یکی ز شدت قحطی ز زندگی مأیوس ۷

در آرزوی یکی دانه ی شام تا به سحر
بود به سنبله چشم گرسنگان مأنوس ۸

کنون که ملت روس است بامجاعه دوچار
گه تهمتنی است ای سلاله ی سیروس ۹

به دستگیری قومی نما سرافرازی
که می کنند اجل را به جان و دل پابوس ۱۰

جوی ز گندم این سرزمین تواند داد
ز چنگ مرگ رها جان صد هزار نفوس ۱۱

نوشت خامه ی خونین «فرخی» این بیت
به روی صفحه ی طوفان به صد هزار افسوس ۱۲

جنوب بحر خزر شد ز اشک چشمه ی چشم
برای ساحل رود نوا چو اقیانوس ۱۳