شماره ۱۶۴ - ترسم ای مرگ نیائی تو و من پیر شوم

ترسم ای مرگ نیائی تو و من پیر شوم
وین قدر زنده بمانم که ز جان سیر شوم ۱

آسمانا ز ره مهر مرا زود بکش
که اگر دیر کشی پیر و زمینگیر شوم ۲

جوهرم هست و برش دارم و ماندم به غلاف
چون نخواهم کج و خونریز چو شمشیر شوم ۳

میر میراث خوران هم نشوم تا گویم
مردم از جور بمیرند که من میر شوم ۴

منم آن کشتی طوفانی دریای وجود
که ز امواج سیاست ز بر و زیر شوم ۵

گوشه گیری اگرم از اثر اندازد به
که من از راه خطا صاحب تأثیر شوم ۶

پیش دشمن سپر افکندن من هست محال
در ره دوست گر آماجگه تیر شوم ۷

غم مخور ای دل دیوانه که از فیض جنون
چون تو من هم پس از این لایق زنجیر شوم ۸

شهره شهرم و شهریه نگیرم چون شیخ
که بر شحنه و شه کوچک و تحقیر شوم ۹

کار در دوره ما جرم بود یا تقصیر
فرخی بهر چه من عامل تقصیر شوم ۱۰