هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی به توصیف عشق و زیبایی معشوق می‌پردازد. شاعر با استفاده از استعاره‌های زیبا، درد عشق و نیاز به وصال را بیان می‌کند و معشوق را همچون پادشاهی توصیف می‌نماید که زیبایی‌اش بی‌نظیر است. همچنین، تأکید بر فداکاری در راه عشق و بی‌نیازی به درمان در حضور معشوق از مضامین اصلی شعر است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارند.

شماره ۱۰۰ - آنرا که درد عشق تو ره یافت در مزاج

آنرا که درد عشق تو ره یافت در مزاج
مرگ است یا وصال یکی زین دواش علاج ۱

در ملک حسن و ملک ملاحت تو آن شهی
کالحق سزد اگر دهدت شاه مصر باج ۲

ماهی تو وز طره ات اینک برخ کلف
شاهی تو وز کاکلت اینک به فرق تاج ۳

مژگان تو سنان و دو چشمان دو ترک مست
زلف تو صولجان و دو پستان دو گوی عاج ۴

ای شه به شهر حسن تو باید زجان گذشت
کآنجا بغیر جان نستانی زکس خراج ۵

در جان چو درد تست بدرمان چه حاجت است
در دل چو زخم تست به مرهم چه احتیاج ۶

با جان همان کنی که کند برق با گیاه
با دل همان کنی که کند سنگ با زجاج ۷

بی او (سحاب) خواب نیاید به دیده ات
گر از پرند بالش و از پرنیان دواج ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۹ - به غیر مرگ که دور از توام به آن محتاج
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - هر که را در کیش او نهی است راح
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.