شماره ۲۸۴ - بندد دل ار چنین خم مشکین کمند او

بندد دل ار چنین خم مشکین کمند او
ای صید دل مجوی خلاصی ز بند او ۱

اندیشه ای ز چشم بدش نیست زانکه هست
دایم زخال چهره برآتش سپند او ۲

اول به کشور دل من تاخت هر که کرد
جولان به جلوه گاه نکوئی سمند او ۳

گر زاهد آنچه گویدم از روی صدق هست
در من چرا اثر نکند هیچ پند او ۴

خندد به گریه ام ز چه یا رب چنین خوش است
با اشک شور شهد لب نوشخند او ۵

جانی بود ز بهر نثارش ولی فتد
مشکل پسند خاطر مشکل پسند او ۶

ما را دلیل کوتهی دست خود (سحاب)
این بس که دور مانده ز زلف بلند او ۷