شماره ۷ - ای عارض تو چون گل و زلف تو چو سنبل

ای عارض تو چون گل و زلف تو چو سنبل
من شیفته و فتنه آن سنبل و آن گل ۱

زلفین تو قیریست بر انگیخته از عاج
رخسار تو شیریست بر آمیخته بامل ۲

زلفین تو زاغیست بر آویخته هموار
دو ماه بمنقار و دو خورشید بچنگل ۳