شماره ۱ - هزاران قبه عالی کشیده سر با بر اندر شماره ۲ - خشم تو آبست، اگر در آب موج آتشست شماره ۳ - آن نه زلفست آنکه او برعارض رخشان نهار شماره ۴ - بویی که از بهار نسیم صبا برد شماره ۵ - گلها دارم و نگویم از آنک شماره ۶ - روز رزم او چو رایتهای او صف بر کشند شماره ۷ - ای عارض تو چون گل و زلف تو چو سنبل شماره ۸ - با جام باده در وطن امروز بر فروز شماره ۹ - کند گر تموج هیولای اولی شماره ۱۰ - بسکه بخشد کف تو دروگهر شماره ۱۱ - اندر زمانه جود تو تنگی رها نکرد شماره ۱۲ - گرفت آب کاشه ز سرمای سخت شماره ۱۳ - گر نیستی درون دلم آتش فراق شماره ۱۴ - بعمان قدرت فلک چون حباب شماره ۱۵ - ببزم وصال تو هر جرعه ای شماره ۱۶ - جهان چو چشم نگاران خرگهی گردد شماره ۱۷ - مردم چشمم چو مرکز پلک چون برهون شود شماره ۱۸ - ندانم چه بردی برین بازی نرد؟ شماره ۱۹ - هرگز نبود خار بشوری چو نمک شماره ۲۰ - سیرم ازخوان سیه کاسه گردون، هر چند شماره ۲۱ - سیمرغ وقت بود، ولیکن ز پنچ مرغ شماره ۲۲ - ازین سپس تو ببینی دوان دوان در دشت شماره ۲۳ - هنگام آنکه گل دمد از خاک بوستان شماره ۲۴ - گویی که هست مردم چشمم چو آبخو شماره ۲۵ - همیشه بود نعمتت را خورنده شماره ۲۶ - این سرو تاج غزان و آن کت مهراج هند شماره ۲۷ - غم تو خجسته بادا، که غمیست جاودانی شماره ۲۸ - چند پویی بگرد عالم چند؟