شماره ۱۹۴ - در سینه ی من مهر تو ای ماه تمامست

در سینه ی من مهر تو ای ماه تمامست
دل را لب جان پرور تو غایت کامست ۱

بی نرگس مست تو مرا کار خرابست
بی زلف چو شام تو مرا روز چو شامست ۲

تنها نه من خسته به دام تو اسیرم
آن دل که گرفتار غمت نیست کدامست ۳

سودای وصال تو همی پختم و دل گفت
این خام طمع بر سر اندیشه ی خامست ۴

هر چند که ماه فلک از مهر منیر است
زیبا رخ چون ماه تو را مهر غلامست ۵

گفتند چه خواهد دلت از دنیی و عقبی
دل گفت مرا وصل دلارام تمامست ۶

هرکس به جهان کام و مرادی طلبیدند
ما را به جهان جز غم روی تو حرامست ۷