غزل ۳۲۲ - عشق بی درد ناتمام بود

عشق بی درد ناتمام بود
کز نمک دیگ را طعام بود ۱

نمک این حدیث درد دل است
عشق بی درد دل حرام بود ۲

کشته عشق گرد و سوخته شو
زانکه بی این دو کار خام بود ۳

کشتهٔ عشق را به خون شویند
آب اگر نیست خون تمام بود ۴

کفن عاشقان ز خون سازند
کفنی به ز خون کدام بود ۵

از ازل تا ابد ز مستی عشق
بی قراری علی‌الدوام بود ۶

در ره عاشقان دلی باید
که منزه ز دال و لام بود ۷

نه خریدار نیک و بد باشد
نه گرفتار ننگ و نام بود ۸

سرفرازی و خواجگی نخرد
جملهٔ خلق را غلام بود ۹

نبود تیغش و اگر باشد
با همه خلق در نیام بود ۱۰

همچو خود بی قرار و مست کند
هر که را پیش او مقام بود ۱۱

گاه‌گاهی چنین شود عطار
بو که این دولتش مدام بود ۱۲