شماره ۹۳۷ - آفتاب رویش از مشرق برآمد صبحدم

آفتاب رویش از مشرق برآمد صبحدم
حسن ماه و مشتری هم بر سر آمد صبحدم ۱

کس نمی یارد نشان دادن که سرو آید برم
سروناز ما ز لطفش دربر آمد صبحدم ۲

من ز آب دیده هر شب باز یاری کرده ام
تا گل بستان وصلم دربر آمد صبحدم ۳

در شب دیجور هجران ناله از جان می کنم
تا نگارم ناگهان از در درآمد صبحدم ۴

شکر آن دارم که من پروانه ام بر روی تو
همچو شمعت عمر دشمن آخر آمد صبحدم ۵

بنده صادق منم دانی که در شبهای هجر
لب ز مهرم خشک شد چشمم تر آمد صبحدم ۶

ماه مهرافروز من سر برزد از برج جهان
وز رخ چون آفتابش انور آمد صبحدم ۷

بحر معنی دار من تا درکشم در گوش او
همچو شمعی در میان لنگر آمد صبحدم ۸