شماره ۹۴۶ - از سر سوز جگر بر در آن یار شدم

از سر سوز جگر بر در آن یار شدم
با دلی پر ز غم و دیده ی خونبار شدم ۱

گفتم از روی ترحّم جگر ریش مرا
مرهمی نه که به کام دل اغیار شدم ۲

سالها خون جگر خوردم و از دست غمش
هم اسیر ستم دشمن خوانخوار شدم ۳

ای ملامتگر ازین بیش میازار مرا
که من از دوست جدا از سر نار چار شدم ۴

گفتم از غصّه ی دلدار بپردازم دل
باز فریادکنان بر در دلدار شدم ۵

ترک اندیشه ی بیهوده نکردی ای دل
عاقبت تا به بلای تو گرفتار شدم ۶

دوش در خواب شدم دولت وصلش دیدم
وز خیالش اثری نیست چو بیدار شدم ۷

تنم از تنگی دل خسته چنان شد حّقا
که من از جان و جهان یکسره بیزار شدم ۸