شماره ۱۱۲۱ - ای صبا نیست به عالم چو قدش سرو روان

ای صبا نیست به عالم چو قدش سرو روان
تو برو وز من خاکیش سلامی برسان ۱

چون سلامش برسانی ز من خسته بگو
که مرا از غم ایام فراقت برهان ۲

یا رب آن شب چه شبی باشد و آن روز چه روز
که درآید ز در بخت من آن سرو روان ۳

آفتابست رخ روشن جان پرور تو
تا به کی ذرّه صفت از تو شوم سرگردان ۴

دل فکندم به بلای سر زلفت بازآی
تا کنم در سر کار تو سر و جان جهان ۵

بلبلا باد صبا گل ز تو بربود و برفت
چاره ای نیست بجز صبر برو قصّه مخوان ۶

گفتم آن دلبرم از روی کرم بازآید
واپس آمد چو بدیدیم همان بود همان ۷

بود در خاطر من کاو ز جفا برگردد
بر وفا و کرم دوست نه این بود گمان ۸

رحمتی بر من دلخسته کن ای بی رحمت
گر به دل دوست نداری تو بدارم به زبان ۹